Nieuws
juli 22
2021

Stip aan de horizon

primair onderwijs

“Mijn missie is geslaagd als ik leerlingen zie stralen en als collega’s zeggen: hier kunnen we in de praktijk mee vooruit.” Margriet Viool is cultuurcoördinator op de Franciscusschool in Bladel en volgt de Post-HBO opleiding tot cultuurbegeleider.

Nieuwe uitdaging

“Mijn directeur had over de opleiding Post-HBO Cultuurbegeleider gehoord en vroeg me vorig jaar: “Zou dat iets voor jou kunnen zijn?” De timing was perfect. Ik was toe aan een nieuwe uitdaging. Ik was al een aantal jaren cultuurcoördinator en wilde graag een volgende stap. Meer verdieping. Die opleiding is het beste wat ik ooit had kunnen doen, voor mezelf, voor mijn team én voor mijn school. Het heeft me al zoveel gebracht en ik ben ervan overtuigd dat dit me in de toekomst nog veel meer kansen gaat bieden.

‘Oh nee, ook dat nog!’

Ik wilde zelf graag met het team aan de slag met procesgerichte didactiek. Niet het resultaat moet centraal staan in de beeldende lessen, maar het proces. Ik wil af van allemaal dezelfde tekeningen en ernaar toe dat elk kind wat eigens en unieks maakt. Ik wil graag kinderen breder laten denken en verbindingen leggen met andere vakken. Dat is mijn stip aan de horizon.

Maar hoe pak ik dat aan? Ik wil wel iets neerzetten dat gedragen wordt door het team en niet is opgelegd. Wat ik wil bereiken is een grote verandering, een heel andere manier van lesgeven. Dat moet ik echt goed implementeren en begeleiden. Om als eerste stap mijn teamleden mee te krijgen heb ik een presentatie gegeven over mijn plannen. Eerst gaf ik ruimte aan dat gevoel van ‘Oh nee, ook dat nog!’. Want dat gevoel snap ik dus heel goed. Dat ik hier even bij stilstond werd enorm gewaardeerd.

Cultuureducatie met procesgerichte lessen past bij onze school.
Het past bij ons

Daarna heb ik samen met hen de visie en kernwaarden van onze school gelegd op mijn stip op de horizon. Wij willen aansluiten bij de leerbehoefte van het kind, een divers aanbod bieden in een inspirerende omgeving, leerlingen eigenaar maken van het leerproces en een actieve, onderzoekende en spelende leeromgeving zijn. Allemaal dingen die heel goed passen bij procesgerichte lessen cultuureducatie. Toen mijn collega’s de overeenkomsten zagen wat wij willen als school en wat ik met cultuureducatie beoogde konden we samen concluderen: cultuureducatie met procesgerichte lessen past bij onze school. En die gezamenlijke conclusie, die helpt!

Pinterest les

Wat zeker ook hielp is dat ik vervolgens een foto liet zien van mijn eigen ‘Pinterest les’, waarin alle leerlingen eenzelfde girafje tekenden. “Oh, jij doet dat dus ook!” riepen ze opgelucht. Ik heb toen uitgelegd dat ik heel goed begrijp dat leerkrachten voor de invulling van hun lessen beeldend even snel een les van Pinterest plukken. En als dat gaat om het aanleren van technieken kan dat ook heel goed. maar de didactische meerwaarde daarvan is beperkt. Als je kinderen wilt prikkelen, nieuwsgierig wilt maken en zelf op onderzoek wilt laten gaan, dan vraagt dat om een meer procesgerichte aanpak. De makkelijke weg kiezen is soms een goede oplossing, maar geeft op de lange termijn niet de voldoening die je wilt hebben. Na mijn presentatie heb ik mijn team gevraagd of zij mijn stip aan de horizon zagen zitten en er was niemand in het hele team die ertegen was.

21e eeuwse vaardigheden

Zowel mijn team, directeur, als de ouders van onze school zijn er erover eens: cultuureducatie is belangrijk. Wij willen in een schoolklimaat dat erg gericht is op opbrengsten en resultaten, ook werken aan overkoepelende vakken als burgerschap en cultuur en aan de 21e eeuwse vaardigheden. Mijn stip aan de horizon is de stip van ons allen geworden. We bedenken zelf projecten. We ontwikkelen leerlijnen. We gaan verbindingen aan met elkaar en met kunstvakdocenten. De komende jaren doen we mee aan Cultuureducatie met Kwaliteit. Stap voor stap komen we dichter bij die stip aan onze horizon. En tegelijkertijd blijft de wereld om ons heen veranderen. En wij veranderen mee met de kinderen van de toekomst.”

Meer info